Te wszystkie złe rzeczy, o których napisałam powyżej bez problemu znajdziemy w Internecie. Stąd też tak wielka obawa rodziców, że ich dzieci mają dostęp do Internetu – chociażby w szkole. Chcąc chronić swoje pociechy zabraniają im korzystania z Internetu, ale czy to rozwiązuje problem?

Oczywiście, że nie! Dzieci, tak jak już wspomniałam, w szkole czy w kafejce mogą wejść w sieć i grać w gry online albo, na przykład, chcący czy nie chcący natknąć się na strony pornograficzne… A zatem nie łudźmy się: zakazami nic nie zdziałamy. Dziecko skończy lekcję angielski dla dzieci i szybciutko biegnie do kafejki…

Jak można zaradzić sytuacji, kiedy dziecko może skonfrontować się z przemocą, wulgaryzmami, być namawiane do brania narkotyków, wpaść w złe towarzystwo, oglądać erotyczne zdjęcia i filmy a nawet stać się ofiarą pedofila?

Z dzieckiem trzeba rozmawiać! To absolutna podstawa. Każdemu dziecku trzeba uświadomić, czym jest Internet i jakie zagrożenia wynikają z jego użytkowania. Musimy wytłumaczyć naszym dzieciom, że nie mogą ufać każdemu słowu, które jest napisane w Necie, na Gadu Gadu, w emailu, na chacie (czacie – od angielskiego słowa chat), gdziekolwiek. Trzeba wiedzieć, że istotna jest dobra więź między rodzicami a dzieckiem, którą to więź wypracowuje się ciężko, całymi latami, a trzeba zacząć nad nią pracować gdy dziecko się urodzi a nie wtedy, kiedy ma, powiedzmy, cztery czy pięć lat!

Czym większa więź i zaufanie pomiędzy rodzicami a dzieckiem tym większa pewność, że dziecko nie będzie łamać ustalonych zasad i będzie wchodzić wyłącznie na strony dla niego przeznaczone. Ale powtarzam raz jeszcze: taką więź należy budować od chwili, gdy dziecko jest niemowlakiem, nie można dziecka zaniedbywać, nie rozmawiać (Bo nie ma czasu na rozmowy skoro jest tyle roboty), skończyć to się może naprawdę źle. Tak naprawdę zobaczenie pół nagiej kobiety w Necie to nic w porównaniu z tym, co Twoje dziecko może pod jego wpływem robić w życiu!